Opis zawodu

obraz Szewc, naprawiacz

Szewc, naprawiacz

  • Wykształcenie wyższe: Niewymagane

Wykonuje, naprawia i odświeża różnego rodzaju obuwie damskie, męskie i dziecięce oraz obuwie specjalistyczne np.: baletki, obuwie teatralne, sportowe, robocze, na zamówienie klienta, ręcznie lub za pomocą maszyn obuwniczych: przyszywarek, zszywarek.

Zadania, obowiązki:

- przyjmowanie od klienta zleceń na wykonanie lub naprawę obuwia;

- zdejmowanie miary i dopasowywanie kopyta na podstawie miary oraz rysunku stopy;

- dobieranie skóry na wierzchy i spody obuwia;

- krojenie wg wzorników i odpowiednich wymiarów elementów obuwia;

- przygotowywanie skóry spodowej;

- przyczepianie podeszwy do kopyta;

- wciąganie cholewek;

- mocowanie obcasów;

- kształtowanie pięt i nosków;

- montowanie podeszwy z cholewką;

- wykańczanie spodów, mocowanie sprzączek, guzików, zapięc, ozdób;

- wykańczanie obuwia przez czyszczenie mechaniczne i chemiczne;

- projektowanie, dobieranie materiałów i dodatków do rodzaju obuwia;

- rozpoznawanie przyczyn i wad wykonania i zniszczenia obuwia;

- dobieranie sposobów naprawy obuwia;

- przeprowadzanie napraw, czyszczenie, odświeżanie obuwia;

- kontrolowanie jakości wykonania obuwia gotowego lub naprawianego;

- prowadzenie dokumentacji produkcyjnej oraz sporządzanie kalkulacji wykonania wyrobu nowego i kalkulacji na naprawę obuwia;

- czyszczenie, konserwowanie i wykonywanie drobnych napraw narzędzi i maszyn obuwniczych;

- organizowanie i utrzymywanie we właściwym stanie stanowiska pracy;

- przestrzeganie przepisów bhp i ppoż.

 

Źródło: Klasyfikacja zawodów i specjalności, MPiPS - (07.06.2012)

obraz Szewc, naprawiacz

Jak zostać - kursy, koszty, wymagania:

Uzyskanie kwalifikacji umożliwiają Zasadnicze Szkoły Zawodowe, których oferta skierowana jest do absolwentów gimnazjum. Jeśli szkoły nie oferują samodzielnego kierunku, należy szukać specjalności szewca w klasach wielozawodowych. Nauka teoretyczna odbywa się w szkołach, natomiast praktyczna w zakładach rzemieślniczych pod okiem mistrzów. 2-letnia nauka kończy się egzaminem czeladniczym.

 

 

Rzemieślniczy system kształcenia

Ponieważ szewc jest profesją rzemieślniczą, możliwością dla wszystkich bez względu na wiek jest po prostu nauka w rzemieślniczym systemie kształcenia. Wówczas należy znaleźć zakład przyjmujący osoby na naukę, podpisać umowę o pracę z mistrzem w celu nauki zawodu, a następnie zarejestrować się w lokalnym, właściwym Cechu Rzemiosł (instytucja sprawująca nadzór nad przebiegiem kształcenia rzemieślników).

Uczeń zostaje zatrudniony na umowę o pracę, lecz wynagrodzenie otrzymuje jedynie symboliczne*. Po 2 latach kształcenia praktycznego i teoretycznego** jest gotowy do wykonywania zawodu. Wówczas absolwent przystępuje do egzaminu czeladniczego.

 

* - miesięczne wynagrodzenie pracownika młodocianego wynosi:

  • w I roku nauki nie mniej niż. 4%
  • w II roku nauki nie mniej niż 5%
  • w III roku nauki nie mniej niż 6%

aktualnego średniego miesięcznego wynagrodzenia według GUS.

 

** - kształcenie teoretyczne może być realizowane:

  • w zasadniczej szkole zawodowej
  • na kursach organizowanych przez cechy
  • przez szkolących mistrzów

 

 

Świadectwo czeladnika

 

Dokument potwierdza umiejętności w zawodzie i może być atutem przy szukaniu zatrudnienia, jak również zachęcać klientów w przypadku prowadzenia własnej działalności.

 

Egzamin czeladniczy składany jest przed komisją powołaną przez lokalne Izby Rzemieślnicze.

 

Do egzaminu dopuszcza się między innymi osoby, które spełniają jeden z warunków:

- posiadają świadectwo ukończenia szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe o kierunku związanym z zawodem, w którym zdają egzamin,

- posiadają świadectwo ukończenia gimnazjum albo ośmioletniej szkoły podstawowej oraz ukończyli kształcenie w formie pozaszkolnej dotyczące zawodu, w którym zdają egzamin,

- posiadają świadectwo ukończenia gimnazjum albo ośmioletniej szkoły podstawowej i co najmniej trzyletni okres wykonywania zawodu szewca,

- posiadają tytuł zawodowy w zawodzie wchodzącym w zakres zawodu szewca oraz co najmniej półroczny okres wykonywania tego zawodu.

 

Egzamin składa się z części teoretycznej (pisemnej i ustnej), oraz praktycznej, polegającej na samodzielnym wykonaniu określonych zadań.

Opłata za egzamin wynosi od 350 do 600 zł.

Wynik pozytywny egzaminu skutkuje wydaniem świadectwa o stopniu kwalifikacji - czeladnik.

 

 

Tytuł mistrza

Na egzamin mistrzowski może zgłosić się osoba posiadająca tytuł czeladnika oraz kilkuletnie doświadczenie w zawodzie. Szczegółowe warunki określone są przez Izby Rzemieślnicze.

 

Egzamin mistrzowski kosztuje w okolicach 1000 zł.

Wynik pozytywny egzaminu skutkuje wydaniem dyplomu mistrzowskiego.

 

 

Ważność dokumentów za granicą

Wydane dokumenty mają charakter dokumentów państwowych i aby miały one moc prawną w innych krajach, należy przeprowadzić ich legalizację.

 

  1. Oryginalny dokument (lub duplikat) - potwierdza Związek Rzemiosła Polskiego (stwierdza autentyczność dokumentu i prawidłowość wystawienia) na odwrocie świadectwa czeladniczego lub dyplomu mistrzowskiego.

 

siedziba: Związek Rzemiosła Polskiego, Zespół Oświaty Zawodowej i Problematyki Społecznej - ul.Miodowa 14, 00-246 Warszawa tel/fax 022 5044 230, 5044 397, e-mail: oswiata@zrp.pl (opłata w wysokości 26 zł)

 

  1. Następnie Wydział Legalizacji Dokumentów Ministerstwa Spraw Zagranicznych wystawia załącznik pod nazwą ”Apostille”.

 

siedziba: Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Wydział Legalizacji Dokumentów – Al. Szucha 23, 00-580 Warszawa, tel. (022) 523-94-63 (opłata skarbowa 60 zł)

 

Ostatnia aktualizacja danych –15.12.2012r. Informacje o kursach, kosztach i wymaganiach zebrano i uśredniono na podstawie ogólnodostępnych ofert i cenników usług oraz ofert pracy (m.in.: http://www.izbarzem.nsi.pl/egzaminy.htm, http://www.cech-bialystok.rzemioslo.bialystok.pl/pl/indeks.php?m=310, http://www.irpoznan.com.pl/oswiata/strona.php?mi=1000&lang ).

Rozwiń opis

Brak opinii użytkowników.
Dodaj opinię - pomóż tworzyć bazę o warunkach pracy, bez rejestracji!